Hayatta her rengin olduğunu bilirsin kuşkusuz Ama gün gelir unutursun o renkleri.
Tam unutmakta değildir bu aslında. Sislerin arasındadır renkler ve sana alabildiğine uzak. Bir zamanlar avuçlarının içindeydi oysa. Anımsarsın bunu ve tasalı bir gülüş düşer yüz hatlarına. Deli doluydun bir zamanlar ve renk cümbüşüydü hayatın…

Ve bir gün aklının pek de almadığı bir nedenle vazgeçmişsindir renklerden…
Kendini kıstırmış, hapsetmiş, yaralamış, kendi kafana öldürmeyecek bir mermi sıkmış olarak bulursun kendini. Sen sen değilsin artık. Ve bunu anlamak için zamanın akması gerek. Seri bir katil gibi kıyarsın kendine ağır ağır… Öldürmeden, yok etmeden, yakmadan kıyarsın kendine. Baharlar gelip geçer. Yaz üşütür, kış yakar seni…Sonbahar yaprakları düşmez olur başına. Gözlerin yakını bile seçemez. Dalgaların rengini unutmuşsundur. Köpüklerin sesini duymuyorsun artık…Ne de çabuk unuttun fark ettin mi? Bu ara da bir saatin bile olmuştur. Ve bu Dünya’da belki en çok ona ihtiyaç duyar hale geldin…sık sık saatine bakıyorsun, sana hiç aldırmadan giden zamana söyleniyorsun. Tamda tatlı bir sohbetin orta yerinde gitmen gerek, kalkman gerek, yola düşmen gerek, kendin için değil ama birileri için hep gitmen gerek! Sabahların sabah değil…Gecelerin senin değil. Kuşlar, vapurlar, uzaklar, kentler, özgürlük, düşlerin, tasaların, hayallerin senin değil…çünkü sen sen değilsin artık. Günün birinde garip bir yolculukta düşler tarlasında aramaya çalışırken bulursun kendini ve sorarsın kendine kendini ve dehşetle irkilirsin ardından. Kendini nerede, neden, kiminle kaybettiğini anımsamadığının farkına varmışsındır çünkü… Derin bir uykudan uyanırsın çoktandır duyumsadığın renklerin karşısına geçip dansa kalkışını seyredersin bir balodaymışçasına ‘’ama’’dersin ‘ama yaralandıktan sonra hatırladım renkleri’’ Bardaktan boşalırcasına yağan yağmur gibi akıtmak istersin gözyaşlarını…ağlayamazsın. Bir şeyleri yetiştirme çabası adına çok şeyleri yitirmişsindir aslında, dans edemeden yaşlanmışsındır mesela; Bir gülü bile koklamadığını fark etmişsindir. En önemlisi çok sevdiğin halde birinin gözlerinin içine bakarak ‘’SENİ SEVİYORUM’’ diyememişsindir, sarılmamışsındır boynuna. Belki de hiç bir şeyi başaramamışsındır aslında, ne ölmeyi ne de yaşamayı.

 
(alıntı) 

şimdilik siz sevgili arkadaşlarıma iyi temennilerimi bırakıyorum, bir süre yazmayacağım, kafa tatilindeyim anlayacağınız, tekrardan görüşmek üzere, sevgilerimle sağlıcakla kalın.