27/5/2008 - Ortaya karışık düşünceler.. (bölüm -1-)
Bazen oturup düşünürüm şu Dünya denen durağı. Bu sonsuz gibi gözüken fani hayatımızı.
İnsanlara bakarım, onları gözlemlerim. Herkesin bir hikayesi vardır ya merak ederim.
Aslında en sevdiğim şeylerden biridir, pencereden sokaktakilere bakmak, ya da bir parkta, bir çay bahçesinde, sahil kenarında oturup insanları izlerim. Merak ederim önümden geçen insanların ne düşündüklerini, nasıl yaşadıklarını. Niye geldiler bu Dünya ya diye.
Onlar hayatı nasıl algılarlar, ne hisseder, ne düşünür, ne yaşarlar. bazılarının yüzünden okunur zaten herşey , bazılarınınsa yüzüne bakmaya gerek yoktur, hali herşeyi anlatır.
Garip bir kısır döngü içinde hayatlarını , zamanlarını harcayan insanları görürüm, amaçsız, umutsuz, yarınsız insanlara bakarım, hayretler içinde akıllarını nerede unuttuklarını, umutlarını nerede kaybettiklerini, amaçlarını neden bıraktıklarını, yarınlarını neden kaybettiklerini düşünürüm.
otururum bir cafe de konuşanlara bakarım; laf olsun bal kabağı şeklinde düşüncelerini ifade edenlere, hareketleriyle kendilerini küçülttükçe küçültenlere bakarım, havasından ortamın havasını kaçıranlara takılır gözüm, yazık derim içten içe, bu kadar ucuz mudur insanlık diye.
kendimle dalga geçmeyi , kendisiyle dalga geçebilen insanları severim, ne hoştur bütün takıntılardan kurtulup, komplexlerini bir kenara atıp insanın kendisiyle dalga geçebilmesi.
Hayat'la dalga geçmeye başlayalı çok uzun yıllar oldu, hatırlayamadığım kadar uzunn. bir gün bir baktım ki; aslında herşey fanii, yalan dünya geçici. üzüntü sevinç, acı , keder, mutluluk biz insanoğlu için olan duygular; acılarımız olmasa mutluluğumuzun tadını çıkaramayız, diğer zıt duygular içinde bu geçerli elbet. ama birşey var ki "hepsi geçiyor" aslında boş yere kafamıza takıp üzülüyoruz, çoğu şeyi boş yere dert ediniyoruz kendimizi, bu günümüzü beyhude geçiriyoruz.
belki de; önemsememiz gereken düşünce ve insanları fazla önemsediğimizden kaynaklanıyor tüm bunlar. kim bilir?belki de hak ettiklerinden fazla değer veriyoruzdur insanlara, sonra yine üzülen nedense biz oluyoruz, oturup birde hayıflanmazmıyız, hep bana mı dertler, kederler, hüzünler diye,...
- SOn-
Moon_Şahle
(esti biryerleden karaladım öylesine, karamalarım devam edecek )
not; resim üzerinde ki yazı bana ait değildir, ben sadece resme işledim diyelim.yazarını da bilmiyorum, merak ta etmedim zaten:) sadece beni anlattığı için seviyorum.
|